Świerszcz domowy osiąga około 20 mm długości, ma ciemnożółtą barwę z brunatnymi plamkami. Zaś jego ciało jest lekko spłaszczone. Głowa jest duża i ma bardzo długie czułki. Aparaty głosowe samców, które tylko i wyłącznie grają umieszczone są w pokrywach. Świerszcz używa ich do wabienia samiczki. Świerszcze prowadzą tylko nocny tryb życia, wówczas grają i żerują. W dzień świerszcze siedzą w ukryciu, najczęściej w szparze między jakimiś deskami. Dawniej w drewnianych domach świerszcze mieszkały pod podłogą, pod listwami przyściennymi, belkami pod sufitem i stropem. Dziś spotykamy je tylko w starych wiejskich domach czy młynach. Tam właśnie można je zwabić do pułapki albo kupić z amatorskiej hodowli lub od akwarystów. Czasem można też zakupić świerszcze w ZOO, więc warto się zorientować za nim zaczniemy poszukiwać starych domów, gdzie przebywają świerszcze. Jeśli chcemy świerszcza złapać w pułapkę, możemy do tego celu użyć tekturowe pudełko z wyciętymi niewielkimi otworkami. Wewnątrz należy wyłożyć je wilgotnymi trocinami i rozłożyć okruszki ciemnego chleba, płatki owsiane, cukier lub kawałeczki owoców czy surowego mięsa. Pułapkę trzeba postawić przed nocą, tam gdzie spodziewamy się świerszczy. Następnego dnia rano powinno ich być kilka w środku.